ویستاباد

چند روز پیش مهمان کنگره معماری شهرها در اصفهان بودم. هوا آشفته بود گاه گاهی ابر می آمد و اندکی هوا بغض می کرد و البته سرما هم نفس گیر بود. در یکی از فرصت های تنفس به هواخوری آمدیم. در آن لحظه اتفاقن هوا برفی شده بود و چنان برفی می آمد که نگو. یکی از اساتید پیشکسوت جلوی در مشغول شال و کلاه بود تا به منزل برود همراهش گفت استاد، برف خوبی گرفته. استاد گفت: خدا شوخی میکنه. گفت: چرا شوخی؟ یعنی چه؟ استاد گفت اگه خدا می خواست شوخی نکنه و برف بده با هوای نیمه ابری برف نمیداد، وسط روز نمیداد بلکه سر شب میگرفت و تا صبح میومد...استاد راست می گفت. این هوای برفی تا چند دقیقه بود و اشک محبتی بر خیابان جاری ن ویستاباد...

استعمار سه مرحله کلی دارداستعمار قدیم(کهنه) یا همان Old Colonialism که با هدف کسب منافع بود ابزارش نیروی نظامی بود و زمانش از قدیم الایام تا حدود پایان جنگ دوم جهانی. در این نوع استعمار استعمارگر با تصرف نظامی و گاه بی احترامی به هویت ملی منابع و منافع مستعمره را غارت می کرد و شکل زندگی مستعمره و رفاه آن برای استعمارکر مطرح نبود.استعمار نو یا همان New Colonialism که با هدف کسب منافع و دنبال همان استعمار قدیم بود اما در ابزار و نگاه خودش تجدید نظر کرد. برابر نظریه گیدنز با جهانی شدن و سرعت گرفتن در پیشرفت ها تغییراتی جدی در همه ی جوانب تمدنی آغاز شد. در سالهای پس از جنگ دوم استعمارگران با تاثیر ویستاباد...

چند روز پیش فرصتی فراهم شد تا در مورد کتاب «یادداشت های محمدعلی فروغی از کنفرانس پاریس» در گروه معرفی و بررسی کتاب،(گروهی از فرهنگیان اصفهان) صحبتی داشته باشم.این کتاب در سال 1394 به کوشش محمد افشین وفایی و پژمان فیروزبخش توسط انتشارات سخن در 491 صفحه متن، 80 صفحه فهرست ها، چهل و هشت صفحه مقدمه مصحح و 95 صفحه عکس در انتهابه چاپ رسیده است. فروغی در این یادداشت ها خاطرات خود را از سفر سالهای 1918 تا 1920 به پاریس و جریان تلاش ناکام ایران برای شرکت در کنفرانس صلح را گزارش کرده است. کتاب در شکلی منقح با تصحیحی استادانه به چاپ رسیده است.میرزا محمدعلی خان فروغی ذکاء الملک پسر میرزا محمد حسین خان ذکا ویستاباد...